Menu
U sorteert voor, wij doen de rest!

De appel valt ver van de boom

Wie: Rudolf Post

Woont: in Winsum

Gooit weg: 1x p/m volle Sortibak

Scheidt: glas, papier, KCA, grofvuil

 

“Gft-afval gooi ik gewoon in de zak. En een appel in de tuin.”

Zijn tuin is een vierkant stuk grond van zo’n drie bij drie meter. Daaromheen liggen tegels. In het midden staat een kersenboom die alweer uitloopt. De lente komt eraan. Om de boom liggen klokhuizen van appels. “Ja, dat vierkantje is mijn gft-bak, zo zou je het kunnen zien.” Rudolf Post gooit zijn achterdeur open en werpt groente- en fruitafval zo, hop, de tuin in. “Vinden de vogels lekker. Het stikt hier van de merels.”

Dat tuintje is dus wel handig, maar er verdwijnt ook geregeld iets van voedselresten in de Sortibak. “Ik weet dat het niet zou moeten, maar ik gooi het toch snel daarin.” Omdat anders de tuin zo vol raakt? “Ja, op etensresten komen toch andere diersoorten af, dus dat kan maar beter niet in de tuin.”

Afval scheiden

Wat Rudolf wel heel bewust apart houdt, is het oud-papier. “Dat komen ze hier in Winsum altijd op een zaterdagochtend halen. Meestal ben ik te laat en moet ik weer een beurt overslaan.” Hij trekt zijn schuurdeur open en laat daar de verzameling dozen met oud-papier zien. Hij trekt er een scheef lachje bij, hopen dat het gauw weer oud-papierdag is. “Het glas breng ik ook altijd weg. Dat kan hier mooi bij de super in de buurt, dus da’s geen moeite.”

Sortibak

Op de vraag hoeveel afval hij per week weggooit, antwoordt Rudolf: “Ik denk een zak per week.” Op de vraag of hij minder afval zou kunnen produceren, omdat we in Nederland voor 2020 per persoon per jaar 100 kg minder afval moeten produceren, lacht hij: “Ja, zou moeten kunnen, als ik mijn gft-afval in de Biobak gooi en als ik wat minder voorverpakt eten zou kopen. Maar ik heb onregelmatige werktijden en dan is een snelle hap wel handig. En snelle happen zitten nu eenmaal in plastic en karton…”

De naam van de geïnterviewde is gefingeerd